“ သမီးႀကီးေရ….. အငယ္ေလးကိုေခၚခဲ႔ေတာ႔ေဟ့…. မိုးခ်ဳပ္ေတာ့မယ္… ” ဆိုတဲ႔
ေမေမ႔ရဲ႕ ေအာ္သံၾကားလိုက္ၿပီး ေနာက္မွာပဲ အနားေရာက္လာတဲ ့မမႏွင့့္အတူ
အိမ္ဖက္ကို သမီးျပန္လိုက္ခဲ႔ပါတယ္…။ အိမ္လို႔ သူမ်ားေတြေခၚသလိုသာ ေခၚရေပမဲ႔
တကယ္ေတာ႔ လယ္ေစာင္႔တဲ သာသာရယ္ပါ။
ေဖေဖက ငါးဖမ္းတယ္၊ ေမေမက ေဖေဖဖမ္းလာတဲ႔ ငါးေတြကို႐ြာထဲလွည့့္ေရာင္းရတယ္။
မမလား… ၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ… ေက်ာင္းမေနရပါဘူး၊ ေန႔ခင္းဆို သမီးရယ္ မမရယ္ပဲ အိမ္မွာရွိတာ။
မမက သမီးကိုထိမ္းရတာေပါ႔။ သမီးက တစ္ေနကုန္ အိမ္ေဘးနားက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ငါးေရာင္းတမ္းေဆာ႔ေနတာ။ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ အင္တံုအိုးျခမ္းကဲြထဲက ျမစ္ေရေတြနဲ ့
မမက သမီးေျခေထာက္မွာ ေပေနတဲ ့ရႊံ႕ေတြကိုေဆးေပးတယ္ေလ။
“ သမီးႀကီး… အဲဒီမွာရွိတဲ ့ထမင္းကို ညီမေလးေကၽြးရင္း…ညည္းပါစားလိုက္ေနာ္…
ေမေမေတာ ့....ေဖေဖကိုေစာင္ ့လိုက္ဦးမယ္……” ဟု ေမေမေျပာအၿပီး...
မိုးကေမွာင္လာေနၿပီ.. ဖေယာင္းတိုင္မီးေလးကလဲ လႈပ္လႈပ္…လႈပ္လႈပ္.. နဲ ့ဆိုေတာ ့
ခဏလဲၾကာေရာ သမီးလဲအိပ္ခ်င္လာေရာေပါ ့။ ေဖေဖျပန္မေရာက္ေသးေပမယ့္
ေမေမေရ…သမီးအိပ္ခ်င္ၿပီ ဆိုၿပီး ဝါးၾကမ္းခင္းေလးမွာပဲ လွဲအိပ္လိုက္ပါေတာ႔တယ္။
ဒိျပင္ေနရာ ရွာစရာမရွိတဲ့ သမီးတို ့အိပ္ရာပါ။
ေမေမက သမီးေဘးမွာ၀င္လွဲလို ့တင္ပါးေလးကို ပုတ္ၿပီးသိပ္ပါတယ္။
ေဖေဖရဲ႕ပုဆိုးအေဟာင္းေလးကိုဆြဲၿပီး သမီးတို ့ကိုေႏြးေအာင္ၿခံဳေပးရွာေပမဲ႔ ဝါးၾကမ္းၾကားက
ေလေအးေတြက တစ္၀ူး၀ူးနဲ႔ေပါ ့။
အဲဒီလိုနဲ ့…….. “ သမီးႀကီး… ခ်ီ..ခ်ီ….ညီမေလးကို...ခ်ီ ....လြတ္မက်ေစနဲ ့… ဦးလြန္းတို႕ အိမ္ေရာက္ေအာင္သြား ” ဆိုတဲ႔ ေမေမရဲ႕အသံနဲ ့ေအးျမတဲ ့မိုးေရအထိအေတြ႔ေၾကာင္႔
သမီးလန္႔ျဖန္႔ အႏိုးမွာ ေလေတြက အရမ္းတိုက္လို႔ေပါ ့..။
ေမွာင္နဲ ့မဲမဲမွာ မမကသမီးကိုခ်ီၿပီး ေလထဲမိုးထဲကေန အိမ္ႀကီးရခိုင္နဲ ့ဦးလြန္းတို ့အိမ္ေပၚ
ေရာက္ေတာ႔ ေဘးအိမ္က ပူစူးတို႔လဲေရာက္ေနႀကတာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။
“ မမ… ေမေမေရာ ”…. “ လာလိမ္႔မယ္ညီမေလး… လိုက္လာလိမ္႔မယ္ ”….. တဲ ့။
ေလနဲ႔မိုး ကြယ္တဲ႔ေနရာေလးမွာ အားလံုးစုထိုင္ရင္း တစ္၀ူး၀ူးတိုက္ေနတဲ ့ေလေတြရယ္
တစ္၀ုန္း၀ုန္းရြာေနတဲ့ မိုးသံေတြရဲ႕ၾကားမွာ ေမေမ ့ကိုေမွ်ာ္ေနမိတယ္....
ေၾကာက္လည္းေၾကာက္ ေနတယ္ေလ.။
ေဖေဖ …. ေဖေဖေရာ … ညကသမီးအိပ္ခ်ိန္အထိ ျပန္မွမလာေသးတာ.. ။
တစ္ေျဖးေျဖးနဲ ့…. ေမေမကိုေစာင္႔ရင္း.. ေဖေဖကိုေမွ်ာ္ရင္း… မိုးသံေလသံေတြေလ်ာ့ပါးသြားတဲ့
အခ်ိန္မွာ…. အလင္းေရာင္ေလး ေတာင္ျမင္ေနရၿပီေလ….။ မိုးမပက္ေတာ႔တဲ႔အခ်ိန္ အားလံုးအိမ္ျပန္ဖို႔လဲျပင္ေရာ… ဦးလြန္းရဲ႕အိမ္ေအာက္မွာေရေတြနဲ ့ေလ…..
သမီးတို႔ဆင္းလို႔မရေတာ႔ဘူး.. အဲဒီေတာ႔ ျပတင္းေပါက္ကေန.. မမကိုခ်ီခိုင္းၿပီး ၾကည့္ခိုင္းေတာ့
ဟင္…. ဘယ္မွာလဲသမီးတို ့အိမ္ေလးေတြ…. ပူစူးတို ့အိမ္ေရာ……. ဟာ.. ေရျပင္ႀကီး……… အိမ္ေတြမရွိေတာ့ဘူး…. အိမ္ေတြဘာမွမရွိေတာ့ဘူး….. ေရျပင္ထဲမွာၿပိဳက်ေနၾကၿပီ..
ေမေမေရာ…. မမ .. ေမေမေရာလို ့…ေမေမဘယ္ေရာက္သြားလဲ…..
ေမေမ မလာေသးဘူးလား…… ေဖေဖေရာ…………. မျပန္လာေသးဘူးလား…
ေဖေဖေရာ…. မမ….. ေဖေဖတို ့.. ေမေမတို ့ ဘယ္မွာလဲ….
ေျပာေလ... မမ.. ေဖေဖတို ့ေမေမတို ့ေရာလို ့….
ေျပာေလ……..
မမ ......ေျပာ ………
ေျပာ...............။
(ကုသိုလ္ကံနည္းစြာ..အျဖစ္ဆိုးၾကရေသာ…က်န္ရစ္သူ မိဘမဲ ့ကေလးငယ္မ်ားသို ့)
post by Avatar 10.5.08(00:25)Sat
Monday, May 12, 2008
ေၿပာႀကပါရွင္
Posted by Avatar at 3:08 AM
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment